Bardzo dziwnie. Na początku września miałam dwa dni urlopu. Niby wszystko fajnie ale inaczej niż zawsze. Franio poszedł do żłobka i nic a nic nie było już takie jak wcześniej. Śniadanie we dwoje to już nie to samo śniadanie, cisza to nie ta sama cisza, co popołudniowa drzemka a wolny czas to nie ten wolny czas, co spacer z Babcią.
Nie wiedziałam w co ręce włożyć, więc zrobiłam kolejne słoiczki z przetworami.
Nie wiedziałam w co ręce włożyć, więc zrobiłam kolejne słoiczki z przetworami.
Zawartość czeka na zimę. Ja natomiast doczekałam się chwili, kiedy poczułam to, co czuła moja Mama zostawiając mnie w przedszkolu...
P.S.
Do domowej przetwórni trafiły śliwki i brzoskwinie. Te drugie są jednak tak słodkie, że ich konsumpcja wymagała będzie dodatku czegoś kwaśnego.
Nie można tak do końca wierzyć przepisom z lat 80. czy 90.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz